Dáme un bo rollo esta canción que non é normal. Consegue animarme. Carlinhos Brown fai ese tipo de música á que é imposible negarlle un ritmo e sentido a cada nota e sílaba. O dito, que me gusta un juevo e parte do outro.
Vê-la num largo, largo longo, ê, ê
Sinto-me teu mi
Traz aquilo que busco la longe
la no bar e vi
Dia nublado, Neblon, ê, ê
Pra dissecar malhas claras
Agua de chuva e sangue
O que sera nossas caras
Não sei de vai, mas sai
Fala fulô, proesia…oa
Seja dique e va nadando
Fala fulô, proesia, iê
Ouço os sinos repicando
Fala fulô, proesia… e não
Não escute e va andando (rezando)
Fala fulô, proesia,
Pray I, I want
Ai, I want pray
ei, ghuapetón!! cando tempo sen saber de ti…
nin me lembraba que tiñas un blog (mira o pouco que debías renovalo, jeje). pero ponte a tremer, que aghora xa te enghanchei para os meus enlaces e estareite espiando a miudo,
pd: a estética do blog lémbrame… mmm, non sei… de lonxe, por suposto… á de certo profesor da facultade, XDDD
un saúdo!